مغالطهی انتقال بار اثبات
مغالطهی انتقال بار اثبات معمولا بهعنوان پاسخی به یک استدلال مشخص به کار گرفته میشود. این مغالطه یک گونه از مغالطهی «توسل به جهل»* است. مغالطهی انتقال بار اثبات، استدلالی است که مدعیست اگر فرد نتواند از یک موضع دفاع کند آن موضع ناصحیح یا غلط خواهد بود.
مثال 1
وکیل: موکل من جمعهی پیش از بانک سرقت نکرده است. شما اگر مدعی هستید این ادعا را اثبات کنید.
در این مثال، وکیل مذکور استدلالش را صرفا بر این مطلب استوار کرده است که گناهکاربودن موکلش را نمیتوان اثبات کرد. اما فقدان شواهد بههیچوجه بهمثابهی ردّ مدعای استدلال نیست، چنانکه در مورد توسل به جهل نیز چنین است. مثالهای دیگر را نیز مدّنظر قرار بدهید:
مثال 2
برایان: سازمان سیا متهم به توزیع کوکائین در آمریکاست.
الکس: بعید است. چه شواهدی برای پشتیبانی از این نظریه داری؟
برایان: تو ثابت کن که اینطور نیست!
مثال 3
واعظ: خواستهی خداوند است که همگان به کلیسای من کمک کنند.
یک عضو کلیسا: من گمان نمیکنم خواستهی خداوند چنین باشد.
واعظ: شواهدی بیاور که خواستهی خدا این نبوده است.
بار اثبات در هر یک از این مثالها از استدلالکننده به طرف مقابل منتقل شده است. لیکن وظیفهی طرف مقابل نیست که موضع استدلالکننده را ردّ کند. بلکه هموارهی وظیفهی استدلالکننده است که شواهد قوی در پشتیبانی از ادعایش بیاورد. بدون شواهد قوی، استدلالکننده صرفا اظهاراتی بیپشتوانه را مطرح کرده است.
ترجمه از
Van Vleet, jacob. E, 2021, Informal Logical Fallacies: A Brief Guide, HamiltonBooks, p. 38.
کلمات کلیدی: مغالطه، مغالطه غیرصوری، انتقال بار اثبات
